حافظه و انواع آن
مطالبی را که یادآوری می‌کنیم با
توجه به زمان یادآوری می‌تواند مربوط به دو نوع مختلف
حافظه باشد. دانش آموزی را تصور کنید که در کلاس درس مطالبی را در مورد
موضوعی یاد
می‌گیرد، مثلا نام یک آتشفشان یا پایتخت یک کشور و ... . زمانی که بلافاصله و در همان کلاس درس سوالاتی از
این مطالب از وی می‌شود، در پاسخگویی به آن از حافظه کوتاه مدت خود استفاده می‌کند، ولی زمانی که سوالات در جلسه بعد و چند روز دیگر
از او پرسیده می‌شود و او پاسخ می‌دهد، در واقع از
حافظه دراز مدت
خود استفاده کرده است. وقتی ما مطلبی را بلافاصله بعد از
شنیدن آن به خاطر می‌آوریم، یادآوری آن کار آسانی خواهد بود و به سهولت انجام خواهد گرفت، اما زمانی که مدتی از شنیدن مطلب می‌گذرد
و تلاش می‌کنیم آن را یاد بیاوریم، با مشکل بیشتری روبرو خواهیم شد.
زمانی که ما بلافاصله مطالب را یادآوری می‌کنیم، در واقع
از دانش فعال خود که هنوز در سطح هشیاری ما قرار دارد،
استفاده می‌کنیم، ولی زمانی که مدتی بعد از شنیدن مطالب قصد یادآوری آنها را می‌کنیم، دانشی که از آن استفاده می‌کنیم،
نافعال است. با این توصیف در تقسیم بندیهایی که از
حافظه به عمل آمده، آن را به دو نوع حافظه کوتاه مدت و
دراز مدت تفسیم بندی کرده‌اند. تفاوت این دو نوع حافظه عمدتا به مدت زمان نگهداری اطلاعات مربوط
می‌شود. هرچند تفاوتهای دیگری نیز با یکدیگر دارند.
مطالعات نشان داده‌اند که آدمی انواع مختلفی از حافظه
(Memory) را دارد. اینکه «اطلاعات
برای مدت زمان کوتاهی ذخیره می‌شوند یا برای مدت زمان بلند» باعث تقسیم حافظه به
انواع «حافظه کوتاه مدت» (Short-Term Memory) و حافظه بلند مدت (Long-Term Memory) شده است. با وجود این تقسیم آنها برای ذخیره کردن اطلاعات مراحل سه‌گانه حافظه را اجرا می‌کنند،
البته به شیوه‌ها و ساختارهای مختلف این کار را انجام می‌دهند. نکته دیگر آنکه در بعضی از مطالعات و منابع از حافظه نوع سومی نیز
به نام «حافظه حسی» (Sensory Memory) صحبت می‌شود.
اختلال در یادگیری و یا به عبارتی