انتخاب اسباب بازی مناسب وافزایش خلاقیت در کودکان

● ویژگیهای اسباب بازی مناسب   ۱) اسباب بازی باید همواره مناسب سن، مطابق علایق و درخور توانایی های ذهنی و رشدی کودک باشد. نه آنقدر سخت و پیچیده باشد که کودک عاجز از بازی با آن شود و نه آنقدر ساده و آسان باشد که علاقه کودک را از بین برده و در او ایجاد خستگی نماید. همچنین به لحاظ فیزیکی به گونه ای ساخته شده باشد که به راحتی در دستان کودک قرار گرفته و با آن بازی کند به طوری که کودک آن را با کمال میل بپذیرد و در حین بازی از آن واقعا لذت ببرد. در حقیقت چون خواسته ها و تمایلات کودکان به لحاظ فیزیولوژی و روانشناسی در سنین مختلف فرق می کند، پس بهتر است در هر سن و سالی اسباب بازی مناسب همان سن را برای آنان تهیه کنیم تا موجب رشد عقلی و شخصیت آنها شود. به عبارت دیگر چون رشد جسمی، ذهنی، روانی و اجتماعی یک کودک نُه ساله با کودک سه ساله متفاوت است و اسباب بازی ای که برای یک کودک نُه ساله ساخته شده به درد یک کودک سه ساله نمی خورد، دادن این اسباب بازی به او برایش فشار روحی و روانی ایجاد می کند و کودک خود را در بازی با آن ضعیف و ناتوان می یابد و خسته و عصبی شده و ممکن است اسباب بازی را پرت کرده و یا اینکه با پا بر روی آن بکوبد و یا اینکه احساس تنفر در او ایجاد کند. لذا پیشنهاد می گردد که در مراکز تهیه و تولید اسباب بازی از متخصصین روانشناسی و تعلیم و تربیت استفاده شده و اسباب بازی ها واقعا بر مبنای نظرات کارشناسانه و متناسب با سنین کودکان ساخته شود.

 

ادامه نوشته

کمرویی و روش های درمان

در بررسی علل کمرویی  به طور مشخص می بایست به شرایط و عوامل خانوادگی، ویژگی های شخصی و شخصیتی، نظام باورها و رفتارهای فردی، موقعیت های روانی و اجتماعی اشاره کرد.

محیط خانواده و تجارب اولیه ی کودک به خصوص در سنین پیش دبستانی و سال های آغازین مدرسه، اصلی ترین نقش را در شکل گیری شخصیت کودک دارد. در این دوران الگوهای رفتاری بزرگسال، برنامه های تلویزیونی، نحوه و میزان ارتباطات عاطفی، کلامی و اجتماعی خردسالان با والدین و بزرگسالان خانواده بیشترین تأثیر را در رشد مطلوب اجتماعی و یا به وجود آمدن اضطراب و کمرویی کودکان می تواند داشته باشد.

زمانی که الگوهای بزرگسال مثل والدین، خودشان عموماً مضطرب بوده، از مهارت برقراری روابط عاطفی – اجتماعی مطلوب و خوشایند با دیگران، به ویژه با فرزندان خود بی بهره باشند، بدون شک طبیعی است که فرزندان این خانواده نیز بیاموزند که کمرو  باشند به همین دلیل بعضی از روان شناسان مثل واتسون کمرویی کودکان را در نتیجه ی یادگیری و تقویت آن در خانه و مدرسه می دانند.

کمال جویی و آرمان گرایی فوق العاده ی والدین و انتظارات نامعقول آنان از فرزندان در شرایط گوناگون و وادار کردن آنها به رفتارهای کلیشه ای و قالبی و عکس العمل های تصنعی در موقعیت های مختلف اجتماعی، (در حضور مهمانان، به هنگام مهمانی رفتن، حضور در مجالس جشن و مراسم عمومی، در کوچه و خیابان، در اتومبیل و اتوبوس، به هنگام لباس پوشیدن، غذاخوردن، نگاه کردن، صحبت کردن، راه رفتن و ...)،سختگیری بیش از حد بر کودکان و نوجوانان و داشتن توقعات زیاد، رفتار خصمانه و عصبی با ایشان، تهدیدها و تنبیه ها، تحقیرها و تحدیدهای ناروا و یا حمایت های افراطی و غیرضروری از فرزندان از اصلی ترین زمینه های رشد معیوب اجتماعی کودک و بروز کمرویی به شمار می آیند.

کمرویی در میان فرزندان اول خانواده و تک فرزندها بیش از سایر فرزندان خانواده دیده می شود؛ به خصوص زمانی که والدین قادر نباشند زمینه ی تربیت و رشد اجتماعی مطلوب و هماهنگ ایشان را مطابق با نیازهای عاطفی و اجتماعی آنان فراهم آورند. به طور کلی در غالب موارد ، فرزندان اول خانواده و تک فرزندها با بزرگترها بیشتر همانند سازی می کنند و تمایل ایشان در برقراری ارتباط با بزرگسالان بیش از همسالانشان است. به دیگر سخن ، فرزندان اول خانواده و تک فرزندها در برقراری ارتباط با همسالان و همکلاسی های خود بیشتر با مشکل مواجه می شوند تا با افراد بزرگسال، چرا که عموماً والدین انتظارت و توقعات متنوعی از تنها فرزند و یا فرزند اول خود دارند و به دلیل همین انتظارات فوق العاده، اعمال فشارهای روانی از طرف والدین و آرمان خواهی های فراوان ایشان و احساس ناتوانی این قبیل فرزندان در تحقق بخشیدن به خواست های والدین، به تدریج بعضاً دچار احساس بی کفایتی می شوند و خودپنداری بسیار ضعیفی پیدا می کنند و زمینه ی اضطراب  فراگیر و کمرویی در شخصیت ایشان نمایان می شود. به خاطر چنین وضعیت عاطفی – روانی، از دست دادن احساس خود ارزشمندی و برخورداری از خودپنداری کمتر، در بعضی از موارد فرزندان اول در مقایسه با سایر فرزندان خانواده به توفیقات کمتری در پیشرفت تحصیلی دست می یابند

مدرسه، به عنوان اولین جایگاه رسمی تجربه ی اجتماعی کودکان، می تواند نقش تعیین کننده ای در تقویت کمرویی یا پرورش مهارت های اجتماعی آنان ایفا کند. متأسفانه در بسیاری از موارد کمرویی کودکان در محیط مدرسه و فضای کلاس درس تقویت می گردد و چنین رفتار ناخوشایندی در شخصیت کودک تثبیت می شود.

در غالب موارد، اولیای مدرسه رفتار انفعالی و آرام و سکوت مضطربانه ی کودک یا کودکان کمرو و ناتوان را به عنوان یک صفت پسندیده و ویژگی رفتاری مطلوب تلقی می نمایند، بعضاً با تأیید و تشویق  های خود، به طور مستقیم و غیرمستقیم سعی می کنند آن را تقویت نمایند. واقعاً جای بسی تعجب و تأسف است که در بسیاری از مدارس ما گاهی بالاترین نمره ی انضباط از آن کمروست!

برچسب زدن ها و القای ویژگی های خاص به بعضی از کودکان، مانند این که معلم مرتباً بگوید که فلان کس، دانش آموزی است بسیار آرام، ساکت و مؤدب و اعمال فشارهای اخلاقی و وادار کردن کودک به سکوت های اجباری و رفتارهای به اصطلاح مؤدبانه ی مصنوعی سبب می شود که وی به تدریج به یک موجود کاملاً کمرو با شخصیتی انفعالی تبدیل گردد.

در اینجا نیز اعمال فشارهای روانی و اخلاقی، اجرای مقررات خشک و غیرقابل انعطاف، برخوردهای قالبی و دیکتاتور منشانه، رقابت های فشرده و نابرابر، ترسیم فاصله یا شکاف فوق العاده زیاد و غیر عادی بین وضع موجود و وضع مطلوب برای دانش آموزان، اظهار نگرانی مداوم نسبت به آینده ی شاگردان و کنترل شدید رفتارهای فردی و اجتماعی ایشان، کمال جویی ها و آرمان خواهی ها، تحقیرها و تهدیدها، تنبیه ها و محدودیت های غیرمنطقی و تقویت روحیه ی تسلیم پذیری و احساس عدم کفایت اجتماعی و ... می تواند زمینه های اضطراب و کمرویی را در کودکان ایجاد و یا تقویت کند.

علاوه بر خانه و مدرسه، عواملی همچون محرومیت ها و آسیب های اجتماعی ، ناسازگاری های شغلی، سلطه ها و فشارهای گروهی، مقایسه ها و برتری طلبی های قومی و نژادی، تقویت شخصیت انفعالی، پرخاشگری ها و قدرت مداری ها، کنترل شدید اجتماعی، بی احترامی به حقوق و آزادی های مشروع فردی، ویرانگری خلاقیت های ذهنی، تقبیح و تهدید صراحت ها و شجاعت  های اخلاقی توسط صاحبان زور و والیان تزویر، ترویج فرهنگ خصومت و خشونت  و لجام گسیختگی نفسانی در جامعه می تواند از دیگر عوامل زمینه ساز فزونی اضطراب تشدید کمرویی و رفتارهای گوشه گیرانه باشد.

کمرویی رفتاری است آموخته شده وهر رفتاری قابل تغییر است

اما همیشه باید امیدوار بود و به مطلوب ترین شرایط و مؤثرترین روش ها اندیشید.

-روش های درمان کمرویی :

ادامه نوشته

راهکارهایی برای درمان لجبازی در کودکان

  اصولا”  لجبازی یك نوع رفتار و واكنش نامطلوب است كه به صورت های مختلفی خود را نشان می دهد، از جمله آسیب رساندن به  خود و  دیگران ، ناسزا گفتن ، گریه كردن و فریاد كشیدن ، شكستن  وسایل و … در افراد لجباز پایین بودن اعتماد به نفس و عدم داشتن خود باوری مثبت و پذیرفتن خود واقعی مشهود است.

 7 راه برای درمان لجبازی:

ادامه نوشته

نقش یوگا در درمان اختلالات یادگیری

● چرا یوگا برای كودكان؟

ده سال پیش چنین سؤالی در مورد هنرهای رزمی مطرح می‌شد. امروز تقریباً در همه جا كلاس هنرهای رزمی برای كودكان دایر است. یوگا نیز مثل هنرهای رزمی تواناییهای شگفت انگیزی را در كودكان پرورش می‌دهد. علاوه بر فواید آشكار تمرین بدنی، توان تمركز كودك را تقویت كرده و به او اعتماد به نفس و انضباط شخصی می‌بخشد. تمرین مرتب به كودكان كمك می‌كند تا به آگاهی درونی از خودشان دست یابند. با این آگاهی آنان در ابعاد نوین و مثبت تغییر یافته و رشد می‌كنند.

بیشتر متخصصانی كه با كودكان (مبتلا به اختلال رفتاری، كودكان با نیازهای استثنایی، اختلال تمركز حواس، ناتوانی در یادگیری و اختلال توجه ناشی از بیش فعالی) كار می‌كنند برای آموزش یوگا به كودكان آموزش می‌بینند و نتایج عالی كسب می‌نمایند. یوگا برای كودكان كاملاً مناسب است زیرا تمامیت كودك، از جمله ارتباط ذهن و جسم، را در بر می‌گیرد.

تقویت حافظه از منظر طب سنتی

پرسش: چگونه حافظه مان را تقویت کنیم؟

پاسخ: برای تقویت حافظه مجموعه شرایط و اقداماتی لازم هست که به مواردی اشاره می شود. داشتن هوش و حافظه برتر در طب سنتی به معنای گرمی مزاج تعریف می شود و در صورت افزایش سردی و تری(بلغم) در مغز کاهش حافظه و هوش را در پی داریم که علائم سپیدی، نرمی و سستی پوست، سنگینی حواس، ریزش لعاب دهان و آب بینی رقیق غیر سوزان، آروغ ترش و ضعف معده (با خوردن ترشیجات)، ضعف جسم و مفاصل، بی میلی به غذای صبح، و در صورت افزایش و شدت بیماری سكته، برص، سفیدی ادرار، درد عقب سر، خواب زیاد (سطحی) را در پی دارد. هم هوش و هم حافظه قابل افزایش است:

ادامه نوشته

فعالیت‌های ترمیمی پیشنهادی برای تركیب‌های خرده آزمون‌های وكسلر

 

خرده آزمون	توانایی	فعالیت‌ها
اطلاعات عمومی، گنجینه لغات، درك و فهم	دانش عمومی و سیالی كلامی	1) مفاهیم اساسی مانند روزهای هفته، ماه‌ها، زمان، فواصل و جهت‌ها را مرور كنید. 2) از كودكان بخواهیدكه رویدادهای مهم را با استفاده از تصاویر و مقاله‌های روزنامه‌ها و مجله‌ها گزارش دهند. 3) شباهت‌ها و تفاوت‌های طرح‌ها نقشه‌های جغرافیایی، حمل و نقل و غیره را آموزش دهید. 4) كودكان را تشویق كنید با بریدن و چسبانیدن تصاویر جانوران، ساختمان‌ها و غیره در صفحه‌های یك كتابچه، كتاب مصور بسازند. 5) كلمات، كار كردن با فرهنگ لغات و لغات انتزاعی را معرفی كنید. 6) كودكان را وادارید تا داستان‌های ساده را تكرار كنند. 7) از كودكان بخواهید كه افكار و احساسات قهرمانان داستان‌ها را بیان كنند.
شباهت‌ها گنجینه لغات	كلامی ادراكی	1) بازی‌های نشان بده و بگو را به كار ببرید. 2) از كودكان بخواهید كتابچه تصویری از طبقه‌بندی حیوانات، وسایل نقلیه و وسایل خانه، كار یا آشپزخانه تهیه كنند. 3) از كودكان بخواهید مفاهیم انتزاعی را مقایسه كنند. 4) از بچه‌ها بخواهید جنبه‌های مشترك اشیاء نامشابه را پیدا كنند. 5) مفاهیم اساسی مانند روزهای هفته، ماه‌ها، زمان، جهت‌ها و فاصله‌ها را مرور كنید.
فراخنای ارقام تكمیل تصاویر ترتیب تصاویر	توجه و تمركز	1) از كودكان بخواهید كارت‌هایی را به ترتیب با معنا مرتب كنند. 2) بچه‌ها را به یادگیری شماره‌های تلفن، آدرس‌ها و غیره تشویق كنید. 3) از مسابقه هجی كردن كلمات استفاده كنید. 4) مسابقه‌های حافظه را  به كار ببرید. 5) از كودكان بخواهید روزهای هفته و ماه‌های سال را حفظ كنند. 6) مسایل كلمه‌های ریاضی را به كار ببرید. 7) از تمرین‌های نقطه به نقطه استفاده كنید. 8) از بچه‌ها بخواهید جزئیات تصاویر را توصیف كنند. 9) فعالیت‌های ترسیم اثر اشیاء یا ردیابی را به كار ببندید. 10) اثر اسباب بازی‌هایی كه از وصل كردن اجزا ساخته می‌شوند استفاده كنید.
طراحی مكعب‌ها الحاق قطعه‌ها	فضایی- دیداری	1) بچه‌ها را وادار كنید كه اشیاء معمولی را شناسایی كرده و درباره‌ی جزئیات آن‌ها بحث كنند. 2) از مسابقه‌های حدس‌ زدن كه مستلزم توصیف یك شخص، مكان، یا یك شئ است استفاده كنید.3) از كودكان بخواهید حروف، اشكال، اعداد و غیره را مقایسه كنند. 4) از انواع بازی‌های معمایی كه مستلزم ساختن اشیاء از قطعات جداگانه است استفاده كنید. 5) از فعالیت‌هایی كه مستلزم ساختن اشیاء با روی هم قرار دادن بلوك‌هاست استفاده كنید.
رمز گردانی  نماد ارقام  الحاق قطعه‌ها    ماز‌ها	دیداری- حركتی	1) از فعالیت‌‌های تا كردن كاغذ استفاده كنید. 2) فعالیت‌های رنگ كردن با انگشت را به كار ببرید. 3) تمرین‌های نقطه به نقطه را انجام دهید. 4) تمرین‌های برش با قیچی را به كار ببرید. 5) تمرین‌های نوشتن در فضا را به كار ببرید.6) از كودكان بخواهید مهره‌ها را به صورت الگو‌های مختلف به نخ بكشد. 7) از طرح‌های جا‌ اندازی قطعه‌ها استفاده كنید. 8) از انواع پازل‌ها استفاده كنید. 9) از كودكان بخواهید كه یك ماز را حل كنند. 10) از كودكان بخواهید با حركات هماهنگ چشم، یك شیء متحرك را تعقیب كنند. 11) تمرین‌های ردیابی را به كار ببرید (مانند ردیابی با كشیدن اثر دست، اشكال جغرافیایی و حروف). 12) از كودكان بخواهید دایره‌ها و خطوط بزرگ با گچ روی تخته بكشند. 13) از كودكان بخواهید كه روی طرح‌ها یا الگوها بكشند. 14) از كودكان بخواهید اشكالی را از حفظ بكشند.

 منابع:

1- گری گراث، مارنات. ترجمه شریفی، حسن پاشا(1382). راهنمای سنجش روانی، جلد اول، تهران: انتشارات رشد

2- جزوه كودكان استثنایی در مقیاس وكسلر .

 

12دانستی ضروری درباره اختلال یادگیری

از زمانی که دانش آموز بودیم، به یاد داریم که یکی از رایج ترین توجیه های بچه ها برای توفیق نیافتن در درسها، توسل به مفهوم «استعداد» بود. 
در سالهای بعد نیز از افراد زیادی شنیدیم که ناتواناییهای شان در یادگیری را به استعداد ربط داده اند:
- استعداد ریاضی من صفر است
- من اصولاً در یادگیری زبان(انگلیسی، فرانسه و...) استعدادی ندارم.
- استعداد من دراملا، ضعیف است.
بسیاری ازکسانی که مشکلاتشان را به استعداد ربط می دهند حتی درکی درست از این مفهوم ندارند .دلایل بسیاری نشان می دهد که دانش آموزان دلیل و زمینه های متنوعی برای درس نخواندن دارند. شما هم دیده اید که دانش آموزی در:
- یکی دو درس ضعیف است، اما در بقیه ی درسها مشکلات کمتری دارد.
- در درسی ضعیف است اما در شرایطی که به او توجه شود، پیشرفت می کند.
- در «ریاضی» ضعیف است، اما در کارهای سخت تر دیگر مانند امور رایانه ای، بسیار موفق عمل می کند!
-به این ترتیب، به نظر می رسد بسیاری از افراد با مفهومی آشنا هستند اما برای ما که معلم، مدیر یا پدر و مادر هستیم لازم است که به روشی رسمی تر با موضوع آشنا شویم. مفهوم اختلالات یادگیری از اوایل دهه ی1960 میلادی وارد حوزه ی «علوم تربیتی» شد. از نیم قرن گذشته، در این زمینه تحولات قابل توجهی روی داده اما مهمترین تاثیر مباحث اختلالات یادگیری این است که افقهای جدیدی را در درک دلایل یادگیری و عدم یادگیری افراد گشوده است.با یافته های اختلالات یادگیری می توان توضیح داد که دلایل بخش عمده ای از توفیق نیافتن افراد در یادگیری به چیزی غیر از هوش و استعداد مربوط است.
کسی که احساس می کند هوش و استعدادهای مناسبی برای یادگیری ریاضی ندارد، در واقع ممکن است به دلایل عصب شناختی یا آموزش در ریاضیات مشکل داشته باشد. امروزه می توان با تشخیص درست و طراحی برنامه های ترمیمی، در رفع مشکلات یادگیری افراد گامهایی موثر برداشت. در مقاله ای که در نشریه رشد منتشر شده، آمده است: اختلالات یادگیری از مهمترین وبحث انگیزترین مقوله های آموزش و پرورش ویژه در جهان است که باید به درستی شناخته و درک شود.
این 12 دانستنی ضروری  درباره ی اختلالات یادگیری را بخوانید:

ادامه نوشته

چگونه هوش كودكانمان را تقويت كنيم

 
 حتما می دانید که هیچ کودکی نابغه به دنیا نمی آید ولی نقش کسی که او را پرورش می دهد و در مورد اهمیت آموزش قبل از دبستان و رشد مغزی کودکان اطلاع دارد، بسیار مهم است زیرا این شانس را به کودک می دهد تا بیشتر از هم سالانش بیاموزد و استعدادهای نهفته اش به شکوفایی برسد....

البته اغلب ما قدرت آموختن کودکان را دست کم می گیریم و به توانایی های آنها درست توجه نمی کنیم، در حالی که این کار در درجه اول اهمیت قرار دارد. شاید به عنوان والدین کودکان ۵ تا ۹ ساله فکر کنید، تمام تلاش خود را برای رشد ذهنی فرزندان تان انجام داده اید. از هنگام نوزادی برایشان کتاب خوانده اید، سرگرمی های فکری و اسباب بازی های ذهنی برایشان تهیه کرده اید، آنها را با کتابخانه آشنا کرده اید و اکنون هم در یک مدرسه خوب درس می خوانند. اما آیا باید از این پس خیال تان راحت باشد؟ پدر و مادر با تشویق هر گام کوچک کودک، کمک بزرگی به خلاقیت های بزرگ تر وی در آینده خواهند کرد. اکنون محققان معتقدند که تحریک های ذهنی کودکان از سوی والدین نقشی بسیار مهم در تقویت هوش آنها دارد.

نقش پدر و مادر تنها به دوران کودکی و نوجوانی محدود نمی شود زیرا . . . 

ادامه نوشته

تمركز حواس

افزايش تمركز و توجه

بازيها و تمرينهاي زيادي وجود دارد كه شما مي توانيد براي افزايش تمركز و توجه فرزندتان به كار ببريد كه در ذيل به برخي از آنها اشاره مي شود.

1- به كودكتان بگوييد ، چشمهايش را ببندد و مثلثي را تصور كند. سپس از او بخواهيد با چشمان بسته آن مثلث را روي كاغذ به آرامي  و با دقت بكشد و سپس براي بار دوم اين كار را تكرار كند. نتيجه دوكار را به او نشان دهيد مطمئناً مثلث دوم با اشكالها و ايرادهاي كمتري كشيده شده  است و بهبودشرايط كاملاً مشهود است. شما مي توانيد اين بازي را در طول روز چند بار به صورت مسابقه با فرزندتان انجام دهيد و هر بار تصاوير مختلف و ساده (مربع ، ستاره، مستطيل، و ...) بكشيد. به  او يادآوري كنيد هرچه او تصوير را آرام تر و با دقت بيشتري بشكد و تمركز بيشتري داشته باشد نتيجه كار بهتر خواهد بود و در پايان مسابقه هركه تصوير بهتري بكشد برنده است (نكته دراين بازي آن است هر كه ديرتر تصوير را به اتمام برساند و تصوير دقيق و با اشكال كمتري كشيده باشد برنده است.)

2- از فرزندتان بخواهيد كتاب خواندن در محيطهاي مختلف را تجربه كند، دركتابخانه ، رستوران وديگر مكانهاي شلوغ از او بخواهيد براي دقايقي هرچند كوتاه كتاب بخواند و اگر او هنوز سوادخواندن ندارد شما برايش داستاني بخوانيد .(نكته اي كه بايد موردتوجه قرار گيرد آن است كه هرگز او را وادار به خواندن در ماشين نكنيد زيرا اين كار ممكن است باعث سرگيجه و حالت تهوع او شود)

خواندن در محيطهاي متفاوت، تأثيري شگرف در افزايش تمركز و دقت دارد. در مصاحبه اي كه با بسياري از شطرنج بازان موفق دنيا انجام شده آنها گفته اند كه براي افزايش تمركز، بارها در محيط هاي بسيار شلوغ شطرنج بازي كرده اند.

3- وقتي با فرزندتان به پارك مي رويد، روي صندلي بنشينيد و از كودكتان بخواهيد كه به صداي طبيعت كه شامل صداي آب ، پرندگان و ساير حيوانات است گوش دهد. اگر دسترسي به محيطهاي طبيعي نداريد، CD هاي بسياري از صداي طبيعت در بازار موجود است، آنها را خريداري كرده و درخانه استفاده كنيد اين عمل را چندين بار درهفته تكرار كنيد بعداز چند هفته تكرار پيوسته ومداوم، متوجه خواهيد شد كه او هر بار با دقت و تمركز بيشتر و به مدت طولاني تري قادر به گوش دادن است. اين كار را مي توانيد به صورت گروهي با فرزند خود و دوستانش انجام دهيد و به آنها تفهيم كنيد كه هر كس كه نفر آخر از صندلي اش بلند شود ،برنده خواهد بود.

4- از فرزندتان بخواهيد دستانش را جلوي صورتش بگيرد و انگشتانش را به ترتيب و به آرامي خم كند به او يادآوري كنيد حين خم كردن هر انگشت فقط به آن انگشت توجه كند. و به انگشتهاي ديگرش نگاه نكند وقتي همه انگشتانش را خم كرد به آرامي و به ترتيب دوباره اين روش را براي صاف كردن انگشتان تكرار كند(انجام اين بازي براي كودكان گروه سني پايين تر نيز قابل انجام است.)

5- از فرزندتان بخواهيد كه به آرامي و در ده شماره نفس بكشدو در حين نفس كشيدن فقط به تنفس و صداي آن فكر كند و بعد از 10 شماره از او بخواهيد كه باز با همان 10 شماره نفسش را بيرون بدهد.

6- جسمي را وسط اتاق قرار دهيد و به او بگویید هر كس كه به مدت طولاني تري بتواند به این وسیله خيره شود بی آنكه از آن چشم بردارد، برنده است.

 

 

ادامه نوشته